Mensje van Keulen: Schoppenvrouw***

Charlotte Veltman

NAW plaats ik hier niet

                                                            Den Haag, 15 april 2016

Mevrouw M. Van Keulen

P/a Uitgeverij Atlas Contact

Amsterdam

Geachte mevrouw Van Keulen,

Voor Een perfecte dag voor literatuur op Notjustanybook.nl mocht ik uw boek ‘Schoppenvrouw’ lezen. Graag wil ik U een vraag stellen over dit boek.

U bent een begenadigd schrijfster met een groot oeuvre. Ik heb een aantal prachtige boeken (bijna allemaal) van U gelezen. Vanaf de eerste bladzijde genoot ik van Uw mooie proza en Uw verhalen over verschillende hoofdpersonen. Als ik een boek van U gelezen had sloeg ik het ademloos dicht, tevreden en goed gevoed.

Waarom doet ‘Schoppenvrouw’ niet wat ik zo graag wil, mij verliezen in het prachtige proza dat U kan schrijven. Aan de zinnen ligt het niet. Korte zinnen zijn U niet vreemd. En vaak is in de kortste zin heel veel verteld. Het gaat om de hoofdpersoon Paula in ‘Schoppenvrouw’. Zelden irriteer ik mij namelijk aan een hoofdpersoon. Dat doet Paula wel. Het schuurt en wrikt namelijk, hoofdpersoon Paula irriteert mij. Vanaf de eerste tot de laatste zin lees je over haar duistere, donkere en zware gedachten. Op elke bladzijde die ik omsla verwacht ik dat het noodlot toe slaat, met donder en bliksem. Maar het gebeurt niet. 

‘Schoppenvrouw’ bestaat uit 132 bladzijden met een groot lettertype. Het aantal bladzijden is irritant, want het is schamel, minnetjes. Er had nog zoveel meer verteld kunnen worden over Paula, haar man Oscar en hun dochter. Hoe denken zij over Paula, zijn vrouw en haar moeder? 

Wat door U is verteld over Paula zou genoeg moeten zijn, maar helaas door ‘Schoppenvrouw’ wordt mijn leeshonger alleen maar aangewakkerd. Die honger in mij dient gevoed te worden en wel door een heel dik en goed boek. En daarom mijn vraag: Wanneer komt er een vervolg? 

Met vriendelijke groeten,

Hoogachtend,

Charlotte Veltman

PS: Leest u ook maar wat mijn medebloggers over ‘Schoppenvrouw’ schrijven op Een perfecte dag voor Literatuur op NotJustAnyBook.nl --- http://www.notjustanybook.nl/2016/02/schoppenvrouw-mensje-van-keulen/

Rowan Coleman: Twintig regels liefde*****

Rowan Coleman Twintig regels liefde*****

“Wat een vrolijke kaft”, zegt een vriendin als ze ‘Twintig regels liefde’ op de salontafel ziet liggen. “Ja” zeg ik, “maar het boek is niet zo vrolijk. Lees de achterflap maar”. En dat doet ze. Daarna vraagt ze of het een goed boek is. “Dat is het wel, maar ik ben nog maar pas begonnen in het boek”. Ik had het boek even weg gelegd, omdat het hospice mij door mijn hoofd spookt. Drie jaar geleden werd mijn broer daar opgenomen. Het ging allemaal zo snel dat alles amper te bevatten was. En toen  overleed hij. De eerste dagen nadat ik in ‘Twintig regels liefde’ was gaan lezen, was een achtbaan aan emoties, al mijn geliefde overledenen kwamen voorbij.

'Twintig regels liefde’ bleef echter intrigeren en ik pakte het boek weer op en las verder. En ik bleef lezen, ik wilde het boek niet meer weg leggen. Soms nam ik wel een adempauze, want er waren stukken van het boek die mijn hoofd binnen drongen. ‘Twintig regels liefde’ is bij mij onderhuids gaan zitten. En het is ook een boek dat ik niet snel vergeten zal, ik zal absoluut stukken terug lezen of nog een keer lezen. 

Coleman heeft een gemakkelijke manier van schrijven. ‘Twintig regels liefde’ leest gemakkelijk, maar ze heeft wel een schrijfwijze die ontroerend, realistisch maar ook emotioneel is. Je zou bijna kunnen denken dat auteur Maeve Binchy niet dood is, want Colemans schrijfwijze lijkt erop, ook door de wijze van vertellen. Er zijn drie hoofdpersonen die het verhaal vertellen van ‘Twintig regels liefde’. Stella, de getouwde verpleegster die in het hospice in de nachtdienst werkt. Het jonge meisje Hope dat lijdt aan cystic fibrosis en Hugh, een alleenstaande jongeman met zijn kat Jake. 

Over de inhoud kan ik alleen maar de achterflap citeren. Hoe alles bij elkaar komt moet u zelf lezen en ervaren.

Wat als je nog maar één kans had? Eén kans om een brief achter te laten voor degene van wie je houdt? Wat zou je schrijven? Tijdens haar nachtdiensten schrijft verpleegkundige Stella brieven voor haar patiënten. Daarin vertellen ze aan hun geliefden over hun gedachten, hun gevoelens, en over hun laatste wens. Soms staan er praktische tips in - hoe werkt een wasmachine? - en soms ouderlijk advies - hoe word je een goede vader? Stella belooft dat ze de brieven pas na hun dood zal versturen. Maar dan breekt ze die belofte: er is één brief waarvan ze vindt dat ze die op tijd moet posten, om iemand een laatste kans te geven op verzoening en een goede afloop...

Met dank aan Uitgeverij Boekerij voor een exemplaar.

Jonas Jonasson: Gangster Anders en zijn vrienden (en een enkele vijand)****

Jonas Jonasson: Gangster Anders en zijn vrienden (en een enkele vijand)****

Wil je de komende tijd een humoristisch en leuk boek lezen? Geniet dan van ‘Gangster Anders en zijn vrienden (en een enkele vijand)’door Jonas Jonasson. Het boek is vanaf de eerste bladzijde een grote grap en de humor spat van elke bladzijde af. Ik heb echt nog nooit zoveel nonsens en onzin gelezen, en Jonasson geeft een totaal andere invulling van humor.

Gangster Anders is net uit de gevangenis ontslagen en gaat wonen in het etablissement waar Per Persson de receptionist is. Hij ontmoet een pastor die van de kansel is gejaagd door haar parochianen. Deze drie mensen komen elkaar tegen en dan begint het verhaal.

‘Gangster Anders en zijn vrienden (en een enkel vijand)’ wordt verteld door een verteller. En ook dat is een verademing, het verhaal wordt verteld vanuit hem en niet vanuit één perspectief. Het verhaal is wat het is. Jonasson schrijft met zeer veel humor, maar het klopt ook, de Bijbelteksten die hij gebruikt. Het verhaal is één grote grap.

Ik ben katholiek opgevoed waarbij de Bijbel als leidraad werd gebruikt en uitgelegd. Voor mij was er herkenning over hetgeen Jonasson schrijft.  In dit boek vond ik de verhalen over de kerk en de bijbel zeer humoristisch. Mensen die bijbelvast zijn en streng in de Christelijke leer, zullen dit boek niet zo prettig vinden, omdat er draak wordt gestoken met God en alles.

Ik kan dit boek zeer aanraden als je ziek bent, je niet lekker voelt of gewoon een humoristisch boek wilt lezen dat vanaf de eerste bladzijde een grote nonsens is, je kikkert er van op. Ik heb genoten. Ook als je in de zon zit of waar dan ook en maar even tijd heb,t is dit een geweldig boek. Je zal lachen om het trio dat de hoofdrol speelt. Het grote lettertype is prettig leesbaar.

Zo en nu hup naar de bibliotheek om dit boek te reserveren, of naar de winkel om het boek te kopen en train je lachspieren alvast.

Dank je wel Mieke Schepens dat ik winnares werd van  'Gangster Anders' op je website www.graaggelezen.blogspot.com

Het boek is uitgegeven door Meridiaan uitgevers.