zondag 22 januari 2017

Snert- event Thrillzone.nl: Masterplan door Pjotr Vreeswijk



Kort verslag snert-event Thrillzone.nl met Pjotr Vreeswijk 
21 januari 2017

In 2016 debuteerde Pjotr Vreeswijk met ‘Masterplan’, uitgeverij Letterrijn. Ik mocht meedoen met de leesclub op Thrillzone.nl en er was een bonus bij deze leesclub, een ontmoeting met de auteur en uitgever bij Coenraad de Kat in zijn huiskamer, een snert-event.

Op zaterdag 21 januari was het zo ver, de geplande datum van 7 januari werd uitgesteld i.v.m. de barre weersomstandigheden, afgelopen zaterdag ging de geplande meeting door. Een aantal leesclubleden en leesclubbegeleider Cees van Rhienen waren aanwezig. Koffie, thee en soep en brood waren de hoofdingrediënten verzorgd door Coenraad, het neusje van de zalm was Pjotr Vreeswijk. Nadat Cees de middag officieel opende stelden de deelnemers een aantal vragen aan de auteur over zijn werk, maar vooral over zijn debuut ‘Masterplan’. 

Vreeswijk is een aimabele verteller.
Een aantal opmerkingen door Pjotr Vreeswijk heb ik hier neergezet:

·        *  Hij is vier jaar geleden begonnen met schrijven. Na vier weken stopte hij met schrijven, omdat hij vast liep na het schrijven van twee hoofdstukken, tot het verhaal van Masterplan zich bij hem ontwikkelde, nadat een auto in de parkeergarage met piepende wielen weg reed.

·        *  Schrijven is voor hem therapeutisch, zijn hoofd komt tot rust Hij heeft het druk door zijn werk als politieman, en is vader en echtgenoot. En hij probeert elke dag een half uur te schrijven, ook al is het herlezen en herschrijven.

·         * Schrijven is schrappen en weer opnieuw beginnen.

·         * Bombastisch schrijven past niet bij hem, hij heeft een rechttoe rechtaan schrijfwijze. Mooier maken dan het is, is niet zijn manier van doen.

·       *  De twijfel slaat bij hem regelmatig toe als hij boeken leest, maar hij heeft daar afstand van genomen, want hij doet wat hij altijd al wilde, schrijven.

·         * Voor zijn debuut ’Masterplan’ had hij de proloog geschreven, en daarna ontwikkelden zijn personages al vanzelf, Natuurlijk heeft zijn hoofdpersoon een aantal trekjes van hem, die herkent hij ook, maar hij is net als alle andere personages zijn uitvinding.

·        *  Hij houdt van mysteries, en zijn interesse wordt gewekt door zijn werk, tv series en boeken.
·         * Inmiddels werkt hij aan een tweede boek, dat veel sneller tot stand komt dan ‘Masterplan’. De lat ligt hoog, maar er is geen druk, noch door hem noch door zijn uitgever. Hij krijgt alle tijd, en hij wil graag plezier in het schrijven behouden.

·         * Als je ‘Masterplan’ lees je dat hij zijn hart en ziel er in heeft gelegd. Lezeres Sandra Raino merkte dat op en zij had zijn passie al gelezen.

·        *  Hoewel hij niet nagaat of alles klopt in zijn boek(en) is research absoluut nodig. Maar het is en blijft fictie.

De bijeenkomst was een mengeling van vragen stellen, met elkaar praten en gezellig samen zijn. Er was ruimte voor iedereen om persoonlijk met Pjotr Vreeswijk te spreken. Natuurlijk signeerde hij ‘Masterplan’. 

Het was een zeer geslaagde bijeenkomst en zoals een deelnemer opmerkte, voor herhaling vatbaar.

Dank U wel Thrillzone.nl en Coenraad de Kat voor deze uitbreiding van de leesclub ‘Masterplan’ door Pjotr Vreeswijk.

En natuurlijk dank aan Uitgeverij Letterrijn voor het exemplaar 'Masterplan'.

woensdag 11 januari 2017

Suzanne Peters: Daar zijn vrienden voor***1/2



Suzanne Peters: Daar zijn vrienden voor***1/2

Emma werkt bij een softwarebedrijf dat boekhoudkundige programma’s verkoopt. Ze is zeer gecharmeerd van haar baas Thijs (lees verliefd). Maar iemand versieren die een ring aan zijn vinger heeft dat doet Emma niet. Dionne is getrouwd met Floris en ze hebben een dochter Roxanne. Sinds Roxanne naar de middelbare school is gegaan is ze veranderd. 

Twee vrouwen, twee verschillende levens maar beste vriendinnen. En dat zijn ze al vanaf de kleuterschool. Hoewel ze verschillende levens zijn gaan leiden, zijn ze elkaars beste vriendin gebleven. Peters schetst en vertelt over Emma en Dionne. Er gebeurt veel in het leven van deze twee vrouwen. Emma is verliefd op haar baas en heeft het daar erg moeilijk mee, Dionne voelt zich eenzaam in haar huwelijk. Je gunt deze twee vrouwen alle geluk van de wereld. Maar dat dat niet zo eenvoudig is lees je in ‘Daar zijn vrienden voor’

Peters heeft een vlotte pen. ‘Daar zijn vrienden voor’ leest ook erg gemakkelijk. Ook heeft Peters inlevingsvermogen. Je ziet de twee vrouwen voor je en hun problemen zijn waarheidsgetrouw. Het format is eenvoudig, elk hoofdstuk gaat over een van deze twee vrouwen. Op drie kwart van het boek komt er opeens schot in de twee levens. Het einde is verrassend, maar niet totaal onverwacht. 

Eerlijkheidshalve vind ik het einde van ‘Daar zijn vrienden voor’ erg simpel. Het einde en de oplossingen hadden wel wat meer uitgewerkt mogen worden, mede omdat Peters in haar eerder geschreven boeken niet voor de gemakkelijkste keuze kiest. Het is niet hocus pocus pilatus pas en alles is weer goed. Dat gebeurt ook niet in het dagelijkse leven, maar het neemt niet weg dat ik heb genoten van dit boek en de prettig leesbare schrijfstijl die haar boeken zo kenmerkt.

Auteur: Suzanne Peters
Titel: Daar zijn vrienden voor
Genre: Liefdesromans
Uitgeverij: Ellessy
Aantal pagina’s: 232




dinsdag 10 januari 2017

Nina Haratischwill: Het achtste leven****



Nina Haratischwill: Het achtste leven****

Uitgeverij Atlas Contact schrijft het volgende:
Een monumentaal, Tolstojesk familie-epos dat zes generaties omspant tussen 1900 en nu. Acht levens van één Georgische familie, beginnend in een kleine stad tussen Georgië en Azerbeidzjan, waar een getalenteerde chocolatier zijn dochters grootbrengt en en passant een recept bedenkt voor een verrukkelijke chocoladedrank met gevaarlijke krachten. Het brengt hem rijkdom en aanzien, maar dat betekent in die tijd ook al spoedig een gevaar. Nitsa is de achterkleindochter van Stasia, een van de dochters van de chocolatier. Zij woont in Berlijn en vertelt op meeslepende wijze, maar ook met veel ironie en humor, de dramatische geschiedenis van haar familie en die van de ‘rode’ twintigste eeuw – een cruciale periode in de Europese geschiedenis – met de opkomst en ondergang van de Sovjet-Unie, het wegvallen van het IJzeren Gordijn en de perestrojka.

Vorig jaar schreef ik mij in voor de feuilleton voor ‘Het achtste leven’ op Hebban.nl. Acht weken, acht hoofdstukken en later tot mijn schrik 1248 pagina’s. Dat ‘Het achtste leven’ zo’n lijvig boek zou zijn dat was totaal onverwacht. Maar een feuilleton met elke week een hoofdstuk deed mij denken aan de tijden dat in de Margriet een boek werd gepubliceerd, met elke week een hoofdstuk. 

Reikhalzend werd er uitgekeken naar een volgend deel en soms werden de tijdschriften bewaard om achter elkaar te lezen. Maar ‘Het achtste leven’ was een totaal ander verhaal. Tot mijn grote verbazing (ik wist het echt niet) kwamen er hoofdstukken van meer dan 100 pagina’s per week, en elke week werd er door zo’n tachtig medelezers gediscussieerd. Verdwaald was ik, in een bos vol observaties, meningen, prachtige omschrijvingen, goede personen, kwade personen, heftige gebeurtenissen, chocolade en de ankers, Haratischwill en Nitsa. De auteur laat Nitsa het verhaal vertellen over haar voorgangers in zeven hoofdstukken, en een jongedame Brilka. De hoofdstukken hebben allen een meisjesnaam.

‘Het achtste leven’ leest als een sprookje, is geschiedschrijving en een roman, is een drama, als een toneelstuk dat opgevoerd wordt met vele personages. Niet gemakkelijk om zoveel te kunnen verwerken in een roman, maar Haratischwill doet het. Mede door de omschrijvingen en prachtige zinnen moet je vaak even op adem komen om alle mooie woorden in je op te nemen. De hoofdstukken zijn heftig, emotioneel en verdrietig en Haratischwill schrijft zodanig dat je alles wat er gebeurt, ziet, en ervaart. Alles is een film. Gebeurtenissen trekken aan je voorbij. Vaak trek je de stekker er even uit, om de film te onderbreken, terug te spoelen en opnieuw te zien en te beleven en te proeven ook, want ‘Het achtste leven’ prikkelt de zintuigen.

Vandaag, 10 januari 2017, verschijnt Nina Haratischwill’s ‘Het achtste leven’

En eigenlijk had ik nu het boek willen lezen, in mijn tempo, achter elkaar. En totaal niet gehinderd worden door het aantal bladzijden. En het niet hoeven te wachten op een hoofdstuk, op de bank met kat op schoot. En ik zou een stukje voorlezen, om te horen hoe ritmisch elke zin is, een prachtige melodie gevuld met hoge en lage noten. Dubbel genieten en zinnen herlezen, want dat heb ik de afgelopen weken ook gedaan. Ik wens U die nog mogen lezen, heel veel leesplezier. 

Auteur: Nina Haratischwill
Titel: Het achtste leven
Genre: Literaire romans
Uitgeverij: Atlas Contact
Aantal pagina’s: 1248