donderdag 28 april 2016

Maurits de Bruijn: De achterkant van de zon****



Maurits de Bruijn: De achterkant van de zon****

Soufjan heeft twee zusjes, Ikram en Malika. De jongste geeft licht volgens Ikram en wordt door Soufjan Mariah (Carey) genoemd. Ze kwam opeens bij hen in de woestijn. Jaren later gaat Malika op zoek naar haar roots.

De Bruijn schetst in ‘De achterkant van de zon’ het leven van Soufjan, verdeeld over de jaren 1994, 2004 en 2011, maar wel door elkaar heen. Soufjan is taxichauffeur en woont in Marakech. In elk hoofdstuk leer je Soufjan kennen. Er wordt verteld over zijn jeugd, zijn vriendje Nabil, zijn ouders en zusjes en vooral Marriah. Maar altijd is Soufjan aanwezig, je leest over zijn gebruiken, zijn dingen, zijn aannames, maar vooral zijn liefde voor Marriah.

De Bruijn vertelt beeldend, je ziet het voor je de woestijn, de drukte en bedrijvigheid van Marrakesh, het dorpje waar Soufjan vandaan komt, zijn werk als taxichauffeur. Er gebeurt niet zo veel, maar je leest door, want je wilt toch weten wat de titel betekent.

En dan gebeurt het onverwachte. Ineens komt het verhaal op stoom. Er worden nieuwe hoofdrolspelers geĆÆntroduceerd en er gebeuren dingen die je niet had verwacht. Soufjan is er niet altijd bij, maar toch onmiskenbaar op de achtergrond aanwezig. Uiteindelijk valt een aantal aannames op zijn of haar plek, maar hoe het daarna verder gaat met de hoofdrolspelers weet je niet. En als lezer blijf je achter met een knagend gevoel van verlies.

Met dank aan Nieuw Amsterdam Uitgevers voor het exemplaar.

maandag 25 april 2016

Jens Lapidus: Stockholm Delete****



Jens Lapidus: Stockholm Delete****

“Vraag Teddy het te begrijpen”, zijn de raadselachtige woorden van Benjamin Emanuelson tegen Emelie, Zij neemt contact op met Teddy. Het verhaal is begonnen. 

In het eerste boek van de Stockholmtrilogie ‘VIProom’ introduceerde Lapidus twee nieuwe hoofdpersonen, Emelie die nu advocaat is en Teddy die was veroordeeld tot 8 jaar cel voor de ontvoering van Mats Emanuelson. De twee moesten tegen wil en dank samen werken. ‘Stockholm Delete’ is het tweede deel. Wederom komen Emelie en Teddy in actie. 

Ze hadden elkaar een jaar niet gezien (jammer) tot het telefoontje. Teddy en Emelie gaan op onderzoek uit. Inmiddels is de neef van Teddy, Nikola, uit het jongerenbehandelcentrum ontslagen, maar lijkt te vallen in oude gewoonten bij zijn matties.

De schrijfstijl van Lapidus is staccato, hele zinnen, maar hoe meer spanning hoe korter de zinnen, vaak zijn het woorden. Je concentratie is nodig, want er komen veel mensen en verschillende verhaallijnen aan bod. Maar de mensen die aan bod komen zijn levensecht, de spanning is te snijden. Het boek is moeilijk weg te leggen, maar bezorgt je ook hoofdpijn doordat je zo geconcentreerd moet lezen. 

In het verhaal over Nikola gebruikt Lapidus veel straattaal, vaak snap je wat hij bedoelt, vaak ook niet. Dat is ook het enige minpunt. Een verklarende woordenlijst zou wel heel fijn zijn, want dat maakt het boek volledig. 

De elementen macht, geld en hebzucht gebruikt Lapidus in ‘Stockholm Delete’. Internet gaat een steeds grotere rol spelen en dan vooral fraude en manipulatie. Dat Lapidus kennis van zaken heeft van rechtbanken, advocatuur, en het criminele circuit is te lezen. In ‘Stockholm Delete’ komt alle kennis samen, met een onverwacht einde. Nu begint het wachten op het derde deel.


Een aanrader, maar begin wel bij het begin ‘VIProom’ om dan snel te verdwijnen in 'Stockholm Delete’.