maandag 20 februari 2017

Anya Niewierra: Het dossier*****



Anya Niewierra: Het dossier*****

Op Hebban.nl mag ik meedoen met de leesclub van dit boek. Leest en huiver.

Josta Bresse wordt wakker in haar huis en langzaam dringt het toch haar door. Ze is een week kwijt. Maar wat is er gebeurd en waarom heeft ze een vers litteken op haar buik?

In ‘Het dossier’ door Anya Niewierra is de hoofdrol weg gelegd voor de 46 jarige Josta. Zij is uit Oost-Duitsland gevlucht, net voor de val van De Muur en is daar opgevangen door David. Maar David haar beschermer en man is er niet meer, hij is overleden. Josta wil het liefst haar tijd en jeugd in de DDR vergeten maar dat kan niet. In 2014 blijkt dat een geheim dossier, kunstvervalsing in de DDR, reden tot moord is. Josta was een van de kunstvervalsers, maar ontsnapte. Alles wordt in haar leven overhoop gegooid, want Josta zou niet eens bestaan. 

In ‘Het dossier’ krijg je een kijkje in het leven in de DDR na de Tweede Wereldoorlog. Ontluisterend is het om te lezen hoe de kleine Josta apart wordt gezet op school omdat zij magische vingers heeft, ze is een kunstenares en kan prachtig tekenen en schilderen. Kinderen met een uitzonderlijk talent in de DDR kregen apart les. Josta is eenzaam mede door dit ontwikkelingsklimaat. Als er deviezen nodig zijn wordt een groep mensen ingezet om werken van impressionisten na te maken. Zo raar is het niet als schilderwerken opdoken na de Tweede WO. Josta is de schilder. Als er een dossier verdwijnt waar alles instaat wordt de groep afgevoerd naar de Stasi gevangenis. De vraag is wie van de groep dit heeft gestolen. Dit alles vond plaats in 1989.

Nu is het 2014 en Josta krijgt veel voor haar kiezen. Ze heeft vele herinneringen, ook nare die ze graag wil vergeten, maar juist die dingen vergeet je niet. Toch zorgt haar kunstenaarstalent ervoor dat ze door ging en gaat met haar leven. Kan ze van dingen genieten. Niewierra heeft oog voor detail maar dan wel met een schildersoog. Je ziet de bomen, je ruikt het bos en de pioenrozen. Prachtige omschrijvingen maken van ‘Het dossier’ een adembenemend schouwspel ondanks de gruwelijkheden. Een weergaloos plot maakt ‘Het dossier’ af.

Niewierra heeft een vloeiende pen, de leesbaarheid is zeer gemakkelijk. Eenmaal begonnen in ‘Het dossier’ wil je alleen maar doorlezen, lezen waarom, hoe of wat. Je bent diep verzonken in het boek en je omgeving verdwijnt, daarvoor komt het leven van Josta en haar omgeving voor in de plaats. 
’s Nachts ben je de toeschouwer van de film ‘Het dossier’. En als de film afgelopen is sla je het boek met een diepe zucht dicht. Chapeau Anya Nawierra, uw tweede boek is grandioos. Als ik zes sterren had kunnen geven, kreeg ‘Het dossier’ deze.


Auteur: Anya Niewierra
Titel: Het dossier
Genre: Literaire thriller
Uitgeverij: B for Books
Aantal pagina’s: 400

woensdag 15 februari 2017

Marijke Schermer: Noodweer****



Marijke Schermer: Noodweer****

Voor Een perfecte dag voor Literatuur op Notjustanybook.nl mocht ik ‘Noodweer’ door Marijke Schermer lezen.

Noodweer kent een aantal betekenissen, het is verschrikkelijk slecht weer en iemand kan uit zelfverdediging een strafbaar feit plegen. Die laatste betekenis komt als eerste naar voren als je gaat googelen en dat was verrassend. Noodweer leest voor mij als slechte weersomstandigheden. Op de cover zie je een rustige zee met kleine rimpelingen en een hoogwatermeter. Zowel de titel als de cover zorgden voor herinneringen.

Noodweer: Ik denk ik aan de stormen met minimaal windkracht 10 of hoger. Ik woon aan zee (eerst de Waddenzee, nu de Noordzee) en als het zo hard stormt, moet je de zee hebben gezien en ervaren. Prachtig. De wind die om je heen loeit en aan je trekt, de golven die metershoog zijn en neerslaan op de kust. Het zout op je lippen,  de regen die striemt in je gezicht. Alles wat er over wordt geschreven is waar. Maar hebt wel bakens nodig als je gaat kijken en het ervaren. 

Daar stond een baken,mijn vader hield mij vast en zorgde ervoor dat we heelhuids thuis kwamen. Die ene keer dat ik weer naar buiten mocht, met krukken, en met mijn vader boodschappen ging doen in de supermarkt. Na het winkelen en het volladen van zijn rollator was de wind opgestoken. Halverwege moest ik mij aan een hek vasthouden, omdat de wind vat kreeg op mijn krukken. Mijn vader bracht zijn rollator met boodschappen naar huis en ging mij toen helpen, samen met een buurman die hulp kwam bieden. Tussen deze twee mannen hinkelde ik naar huis, zij droegen mij als het ware. Op het nieuws hoorden we dat er een storm was opgestoken. 

Wat heeft dit alles te maken met het boek ‘Noodweer’, niet veel of alles, want niets is wat het lijkt. Zijn er bakens of ankers voor de hoofdrolspelers? Hoe kan een gebeurtenis een goede relatie verpesten? Waarom komen er problemen als mensen alles goed voor elkaar hebben? Dat lees je in ‘Noodweer’. Twee mensen, een gebeurtenis, een goed leven, een leugen en twee kinderen. De ingrediënten voor een thriller verwerkt Schermer in een goed leesbare roman die smeekt om een vervolg. Mag ‘Noodweer’ omslaan in ‘Mooi weer’?

Leest u ook wat mijn medebloggers vinden van ‘Noodweer’ door Marijke Schermer.

http://www.notjustanybook.nl/2017/02/noodweer-marijke-schermer/

Auteur: Marijke Schermer
Titel: Noodweer
Genre: Literatuur
Uitgeverij: Van Oorschot
Aantal pagina’s: 160

Dank Uitgeverij Van Oorschot voor een exemplaar.



maandag 13 februari 2017

Justin Cronin: De twaalf****



Justin Cronin: De twaalf****

Uitgeverij Cargo schrijft op de achterflap:

Nadat de wereld bijna ten onder ging door een geheim medisch experiment, probeert een groep mensen te overleven tussen de besmette viralen. Ze dolen door Amerika, op zoek naar de oplossing voor de nachtmerrie die de wereld veranderde. Onder leiding van de mysterieuze en charismatische Amy, die zelf ooit door het virus werd besmet, gaat de groep rond Peter en Alicia de strijd aan met de vijandige kolonies.

‘De twaalf’ door Justin Cronin is het tweede deel van de Oversteektrilogie. Het derde deel ‘De stad van spiegels’ is kort geleden verschenen. Ik las ‘De oversteek’ een aantal jaren geleden, en werd gefascineerd door de wereld die Cronin schiep.

Cronin is een begenadigd verteller, en in ‘De twaalf’ gaat hij op deze wijze verder. Hij vertelt uitgebreid en laat vele personages aan het woord komen. Maar als je dacht dat ‘De twaalf’ verder gaat waar ‘De oversteek’ stopte kom je bedrogen uit, je gaat terug naar het verleden. Als je meegaat naar waar het begon kom je weer in deze bizarre wereld.

‘De twaalf’ werd door mij minder snel gelezen als ‘De oversteek’. Waar ik in ‘De oversteek’ vanaf het begin geboeid werd, ging dat bij ‘De twaalf’ minder snel. Regelmatig bladerde in terug. Of dat mede veroorzaakt werd door de griep is een vraag die ik nu niet beantwoord, omdat het derde deel op mij ligt te wachten. Het is wel zo dat eenmaal op de helft van het boek mijn leesplezier terug kwam en ik vlijtig doorlas in dit dunnere tweede deel. Nu ligt ‘De stad van spiegels’ mij aan te staren (een hele dikke pil waar ik al in begonnen ben met veel leesplezier) en ik ben wel zeer benieuwd hoe Cronin alles laat samen komen. Op de vraag hoe het afloopt met Amy zal in het derde deel 'De stad van spiegels' beantwoord worden, hoop ik.

Auteur: Justin Cronin
Titel: De twaalf
Genre: Literaire thrillers
Uitgeverij: Cargo
Aantal pagina’s: 623 blz.

Ik mocht meedoen met de Justin Cronin challenge op Hebban.nl en Thrillzone.nl.