Wie noemde haar zwak? Nobody Het leek stiller dan het was Wat ik weet

Wat ik weet door Julie Berry;
Nobody door Marelle Boersma;
Het leek stiller dan het was door Eva Kelder; en
Wie noemde haar zwak door Celemens van Brunschot.

Hoe bijzonder is het als je vier boeken hebt gekregen om te lezen, waarvan twee als proeflezer en twee voor Een perfecte dag voor literatuur.

Vier recensies in wording, bijna af en bijna geplaatst.

Werk in uitvoering dus. Ze komen er aan.....................

Linda Jansma: Doelwit****1/2

Doelwit door Linda Jansma****1/2

Dit zegt Uitgeverij De Crime Compagnie:
Als Judi op een nacht op haar woonboot wordt overvallen, ontsnapt ze ternauwernood aan de dood. De dader ontkomt, maar Judi weet wie het is. Drie jaar geleden moest ze voor hem vluchten en onderduiken in Amsterdam, nadat ze zijn zus Leila had geholpen te ontkomen aan de dodelijke eerwraak van haar familie. De politie gelooft haar niet wanneer ze zegt dat hij weer terug is. Zelfs als Leila zwaargewond in het ziekenhuis belandt en haar zoontje Cem verdwijnt, is er niemand die Judi serieus neemt. Helemaal op zichzelf aangewezen besluit ze het heft in eigen hand te nemen en Cem terug te halen. Maar hierbij onderschat Judi de moordlustigheid van de persoon die koste wat kost wraak wil.

Doelwit is alweer het vijfde boek van Linda Jansma. Ik ben fan van haar boeken en schrijfstijl, recht toe recht aan. 

Doelwit heb ik gelezen in de periode dat mijn huis op zijn kop stond, overal stonden dozen en er werd geverfd en een nieuwe vloer gelegd. Tussendoor had ik huishoudelijke hulp, maar ik wilde alleen maar lezen. In de slaapkamer met de deur dicht en de poezen Famke en Lotje dichtbij was ik totaal voor de wereld verloren, alles om mij heen vervaagde. Het leek alsof er en film in mijn hoofd speelde, zo zag ik alles voor mij gebeuren en maakte een grote indruk. Mede omdat het boek gebaseerd is op ware gebeurtenissen kwam Doelwit in mijn hoofd en hart. En droomde ik er 's nachts van. Ik zag Judi op haar woonboot en ik zag het meisje Leila.

Doelwit is een boek dat je persoonlijk raakt en je in verbijstering achter laat, dat deze dingen in Nederland gebeuren is onwerkelijk. Maar de werkelijkheid haalt je in.

Een ding vond ik erg jammer, de wisseling heden-verleden. Elk hoofdstuk wisselt het jaartal. Elke keer weer omschakelen, terwijl ik graag meer hoofdstukken van hetzelfde jaartal achter elkaar gelezen.

De volgende recensie gaat over Nobody door Marelle Boersma, ook dit boek heeft mij geraakt.

Marte Kaan: Saboteur

Een perfecte dag voor literatuur zorgt voor een parel in de literatuur.

Saboteur
Absoluut
Bedroefd
Overweldigend
Triest
Eenzaam
Uiterst
Realistisch

Mededogend
Afscheid
Rationeel
Teder
Emotioneel

Kil
Apart
Alleen
Niemand

Dit zegt Uitgever Ambo/Amsterdam:
Saboteur is het fictiedebuut van Marte Kaan, freelancejournalist voor onder meer LINDA. en Volkskrant magazine.
Met de personages uit Saboteur ga je niet gezellig een borrel drinken. Het lijken heel gewone, keurige mensen, maar ondertussen broeit er van alles. Onbedoeld saboteren ze hun leven en worden ze onderhuids uitgehold door verlangens waarvan ze de aard niet kennen. Sommigen worden verteerd door jaloezie, anderen door spijt, rancune of andere ontwrichtende emoties.

Arnon Grunberg over Saboteur 'Wie licht vervreemdende broeierigheid zoekt - en wie zoekt dat niet? - leest Marte Kaan.'

Bloggen

Vanaf vandaag, Tweede Paasdag 21 april, zal ik weer bloggen, heb het erg gemist.

Tot heel snel.....

Werk in uitvoering

Werk in uitvoering in huis en boekenkast................

Herta Müller: Barrevoetse februari****

 Herta Müller: Barrevoetse februari****

Dit zegt uitgeverij De Geus:

Een groep zigeuners die onrust in het dorp brengt; een straat die alleen geasfalteerd is aan de kant van de burgemeesterswoning; de zondagen waarop een vader in een zwarte jas het huis verlaat en s avonds dronken thuiskomt. In Barrevoetse februari verwerkte Herta Müller ervaringen uit haar jeugd in een primitief Roemeens dorp met een Duitstalige bevolking, en uit haar leven in de stad onder de dictatuur van Ceaucescu. Angst en wantrouwen, en pijn om het verlies van vrienden, vormen de rode draad in deze schetsen.



Een hardcover met een prachtige cover, februari zoals de winter is, een besneeuwde laan in een bos, zo mooi, zo intens verstild en niet aangetast door mens of dier. Alleen verwondering is je deel en dat is wat het boek Barrevoetse februari is, literatuur met een hoofdletter. Geen boek dat je zomaar in een middagje uit leest, nee dit boek moet je lezen, herlezen en beleven, de woorden en zinnen die rauw op je dak vallen. Prachtige, korte zinnen doorspekt met stiltes. En je voelt en leest de pijn.
Maar waarom dit boek niet wat duidelijker geschreven? Omdat dit verhaal en deze hoofdpersonen geen gemakkelijk leven hebben gehad, en dat is niet te duiden in gemakkelijke vloeiende taal.

Ik wilde eigenlijk een nieuwe start maken op voor het lezen van de boeken van Een perfecte dag voor literatuur. Elke hoofdpersoon tien vragen laten beantwoorden.  Barrevoetse februari leende zich daar niet voor, dat boek moet je beleven en als je het gelezen hebt ademloos nog nagenieten en nog een paar hoofdstukjes opnieuw ervaren.

Lees ook wat mijn medebloggers van dit boek vinden: http://www.notjustanybook.nl/2014/01/barrevoetse-februari-herta-muller/

Maartje Wortel; IJstijd***1/2

Alle bloggers van Een perfecte dag voor literatuur lezen en lazen IJstijd***1/2 van Maartje Wortel.
Een perfecte dag voor literatuur is de Not Just Any Book leesclub, geweldig. 

Dit zegt Uitgeverij De Bezige Bij:

James Dillard laat het leven over zich heen komen. Hij woont in hotels, bestelt Franse kazen en dure wijnen en gaat soms met een meisje naar bed. Maar met Marie is het anders. Voor het eerst heeft hij het idee dat er echt iets van hem gevraagd wordt.
Tussen James en Marie ontwikkelt zich een uitzonderlijke liefde. Op een klein Zweeds eiland gaat het toch mis: waar James houvast vindt, zakt Marie steeds verder weg in haar zelfverkozen isolement.
Niet veel later krijgt James telefoon. Monica, redacteur van een literaire uitgeverij, heeft een verzoek. Of James een boek wil schrijven. Hij stemt toe, in de hoop eindelijk verlost te worden van zijn verdriet, door opnieuw iemand te worden.
 
IJstijd is een geestige, ontroerende en slimme roman over de liefde, over literatuur en over identiteit. Bepaal jij wie je bent, of word je gedefinieerd door de omstandigheden?

IJstijd is een roman die uitzichtloos leven tot op het bot ontleed. De hoofdpersoon James is een nietsnut, heeft geen werk, geen verantwoordelijkheidsgevoel en teert op de zak van zijn rijke ouders. Hij hoeft niets te doen en doet dus ook niets. Zijn geliefde Marie is alles waar hij aan denkt.  James is zeer verbaasd dat Monica hem benadert voor het schrijven van een boek en na bedenktijd neemt hij het aanbod aan. Dan neemt hij zijn leven onder de loep en wat hij aantreft is niet vrolijk. Vrolijk werd ook ik niet van IJstijd, de rauwe werkelijkheid en het niets doen van James laten absoluut een indruk op mij achter. Zo ziet het leven er uit van iemand die geen verantwoordelijkheid neemt, en het gemak heeft om geld te gebruiken zonder er iets voor te hoeven doen. James is geen levensgenieter wat je zou kunnen verwachten. Gelukkig geeft de zorg voor een aangelopen hond hem een beetje respijt. Droevig is het leven zo als je niets doet. En het einde is voorspelbaar dacht ik, hoopte ik maar het zou anders zijn. IJstijd is een zeer uitgebalanceerde roman waarin alles wordt verteld, soms met veel woorden vaak ook niet. En dat maakt IJstijd interessant en ook zeer knap geschreven. Ik bewonder de schrijfstijl van Maartje Wortel en zal zeker nog een boek van haar lezen.  Lees ook de bevindingen van mijn medebloggers: http://www.notjustanybook.nl/2013/12/ijstijd-maartje-wortel/